Na tientallen dans-, toneel en acteur-repetities, na een montagerepetitie, een technische doorloop, een generale repetitie, een soundcheck en na maar liefst acht voorstellingen (en een prachtige afterparty) wordt morgen de tribune uit de aula weggehaald: het cabaret is definitief voorbij.
We horen veel complimenten: de bezoekers vonden het cabaret dit jaar anders (en dat was ook de bedoeling) maar steengoed! Natuurlijk gaan bij zo'n grote productie dingen mis. Een microfoon die niet werkt, een paar regels tekst vergeten of een achtergrondvideo die niet werkt. Napratend kijk je vooral naar de dingen die niet goed gingen (het ligt in onze aard om verbetering op te zoeken)... maar hier wil ik vooral kijken naar wat wel goed ging!
We zagen een show die gedragen wordt door de leerlingen van onze school. Af en toe tegen het professionele aan. Open doekjes voor "real bad motherfuckers brugklassertjes" Eva en Cornélie. Wie kreeg geen kippevel van de gospel na de pauze en de meiden van "Mama who bore me"? En met zijn trompetsolo krijgt Dave tijdens de laatste show eindelijk zijn welverdiende applaus. Teun "Paalvast" die Thomas "Jacques van Loo" wel eens even seksuele voorlichting zal geven. Het publiek gierend van het lachen voor vieze man Joep en de nóg viezere man Victor. Dansers die brugklassers ritueel offeren aan de Wizard. Natuurlijk Sjèrke die door Lène en Tilla rondgecommandeerd wordt, maar die uiteindelijk wél de Wizard ontmaskert en ook nog uit de kast helpt ook. En wie durft Antoine Hoeksma nog tegen te spreken - wat kan die vent kwaad kijken zeg... En het gevaar van het opsommen van hoogtepunten is natuurlijk dat het dan lijkt alsof de andere scenes er niet waren... en dat zou onterecht zijn. De nummers stonden er stuk voor stuk. Iedereen heeft bij zo'n grote gevarieerde show natuurlijk z'n eigen favorieten, maar ik zou geen "onderpresteerder" kunnen aanwijzen.
Niet te zien vanuit de zaal, maar minstens zo belangrijk: de technische en ondersteunende ploegen die vanuit de donkere hoekjes in de zaal of vanachter de bühne opereren. Meer dan honderd leerlingen die, zonder zélf in de spotlights te staan, ervoor zorgen dat dansers, acteurs, zangers en muzikanten te zien en te horen zijn, dat ze geschminckt, gekleed, gevoed zijn. Leerlingen die ons publiek in de watten leggen: denk aan garderobe, hallwayproject, catering en hostessen...
Voor mij is net dát hetgeen wat ons cabaret zo waardevol maakt voor school: samen aan werken aan een goede voorstelling, niet alleen door de mensen die graag vooraan staan, maar ook door de stille harde werkers op de achtergrond. Het ultieme samenwerkingsproject. Met projectleiders productieteam, Gwen, Jack, Niek en Abby, maar de uitvoerenden zijn onze leerlingen. En dat project is geslaagd opgeleverd: High Voltage stond als een huis! Bedankt allemaal, het waren weer geweldige maanden!
Overblijfselen zijn er al: Lotte maakte een leuk filmpje van achter de schermen, kijk onder dit bericht (dankjewel Lotte!). Ik heb op zondagmiddag ook nog een leuke alternatieve dansploeg gevonden - dat filmpje volgt zo snel mogelijk (en nee: ik ben niet omkoopbaar!)... Leon maakte heel veel prachtige foto's die al op zijn Facebook online staan - ik heb ze ook hier even verzameld!
Na tientallen dans-, toneel en acteur-repetities, na een montagerepetitie, een technische doorloop, een generale repetitie, een soundcheck en na maar liefst acht voorstellingen (en een prachtige afterparty) wordt morgen de tribune uit de aula weggehaald: het cabaret is definitief voorbij.
